Goede vraag. En het antwoord is interessant!
De pro en de amateur spelen dezelfde sport, maar lichamelijk gezien spelen ze een heel andere wedstrijd. De professional slaat zijn bal met zijn hele lichaam: benen, romp, schouder en een pols die als een zweep de krachten doorgeeft aan het racket. De arm is het laatste element dat alles doorgeeft. Dat vraagt juist heel veel van de spieren aan de binnenzijde van de onderarm — de spieren die de pols buigen en de onderarm meedraaien bij die harde forehands en services. Daarom zie je bij pro’s vaker klachten aan de binnenkant van de elleboog: dat wat wij in de volksmond de “golfelleboog” noemen.
En de clubspeler? Die raakt de bal vaak nét te laat. Of knijpt het racket vast alsof het een reddingsboei is. De arm moet dan het werk doen dat eigenlijk de benen en de romp hadden moeten doen, en vooral de spieren aan de bovenzijde van de onderarm — die de pols strekken — betalen hiervoor de rekening. Deze zitten aan de buitenkant van de elleboog, de plek van de “klassieke” tenniselleboog. Problemen op deze plek voel je als pijn bij het vastpakken van je koffiekopje, bij iemand de hand geven, of als je een tas tilt.
Raar maar waar….
De tenniselleboog komt dus vooral voor bij mensen die amateur zijn. Niet omdat ze slecht zijn, maar omdat de speelstijl deze belasting op de arm legt. De techniek van de pro vraagt iets anders van een lichaam, iets dat evengoed tot een blessure kan leiden.